Strona www.irt.wroc z tekstem.png
NA SKRÓTY:
PZPWD_200.png
SMOG 200a.png
drogowskaz_pociag.png
drogowskaz_auto.png
drogowskaz_rower.png
PolNiem portal Gosp Przesstrz 200x66.png
GEOPORTAL_200.png
grafika
Pamięci Tomasza Polańskiego

Z Najgłębszym smutkiem żegnamy naszego nieodżałowanego Przyjaciela, Kolegę i Szefa – Pana Tomasza Polańskiego.

Przez pięć lat (2002 – 2007) pełnił funkcję Dyrektora Wojewódzkiego Biura Urbanistycznego we Wrocławiu, prowadzając nasz Zespół po drogach nie zawsze łatwych, za to zawsze z największym spokojem i optymizmem. Obdarowywał nas poczuciem bezpieczeństwa i godności. Jego elegancja, erudycja, kultura i wyrafinowane poczucie humoru czyniły zeń prawdziwego dżentelmena, Człowieka z jakby innej, „przedwojennej” epoki. W tych co pamiętają - zostawił wielką pustkę; dla młodych – stał się legendą.

Dziękujemy Ci Tomaszu, za lata, które mogliśmy spędzić w Twoim towarzystwie. Do zobaczenia!

Wspomnienie Pana Janusza Korzenia – dyrektora WBU w latach (2007 - 2012)

Odszedł od nas w miniony poniedziałek i zawsze wspominać będziemy jego prawość, koleżeńskość, skromność i wielką kulturę. My – który mogliśmy cieszyć się Jego przyjaźnią, pomocą, poradą w pracy, czy w działalności stowarzyszeniowej. Żal wielki, że już nie ma Go wśród nas…

Pochodził z Lubelszczyzny - urodził się w 1939 r. Lublinie - . a niezadługo po wojnie zamieszkał w Nysie, gdzie ukończył Liceum Ogólnokształcące Carolinum. W 1957 r. podjął studia na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej, które ukończył 10 lat później i wkrótce potem zamieszkał we Wrocławiu i podjął pracę w tutejszych przedsiębiorstwach budownictwa przemysłowego.

Szybko postanowił przenieść się do Jeleniej Góry i tu poznaliśmy go jako wrażliwego na miejscowe problemy urbanistyczno-architektoniczne architekta i urbanistę. Umiejętnie i odpowiedzialnie je rozwiązywał – najpierw jako architekt miejski w Cieplicach, a po utworzeniu województwa jeleniogórskiego - jako starszy projektant w ówczesnym Wojewódzkim Biurze Planowania Przestrzennego, następnie Główny Architekt Województwa w Dyrekcji Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich w Jeleniej Górze i wreszcie , do 1981 r., dyrektor wspomnianego biura i także Główny Architekt (funkcje te pełnił także już w innych strukturach organizacyjnych w latach 1995-2001). Z pierwszych lat Jego pracy na tych stanowiskach na pewno pamiętamy Go jako m.in. inicjatora ogólnopolskiego konkursu na regionalny dom mieszkalny, którego efekty były przez wiele następnych lat twórczo wykorzystywane w praktyce projektowej.

Wtedy poznałem bliżej Tomasza jako kolegę z pracy w Biurze i z działalności pozabiurowych, związanych z uczestnictwem w konkursach architektonicznych i aktywności w naszych, jeleniogórskich oddziałach TUP i SARP (w którym w latach 2012-2015 pełnił funkcję wiceprezesa). Warto przypomnieć tu, że to Jemu zawdzięczamy zaprojektowanie dzisiejszej siedziby SARP, a także funkcjonowanie Pracowni Usług Architektonicznych SARP, w której wielu z nas mogło zacząć pracować poza państwowymi strukturami projektowymi. Jego jeleniogórską aktywność przerwał raz i drugi wyjazd do Libii i Nigerii, gdzie pracował jako urbanista dla potrzeb władz lokalnych w tych krajach i tu także zdobył nowe doświadczenia, z którymi chętnie się dzielił.

W 2002 r. podjął na następnych pięć lat, do przejścia na emeryturę, pracę w „marszałkowskim”, Wojewódzkim Biurze Urbanistycznym we Wrocławiu jako jego dyrektor. Na początku Jego pracy w WBU została ukończona I edycja planu zagospodarowania przestrzennego województwa dolnośląskiego. Miałem szczęście w latach następnych pracować w tym Biurze, przy pracach nad kolejną edycją planu i wielokrotnie mogłem cieszyć się przy tym pomocą i doradztwem Tomasza, z którym mieliśmy stały, koleżeński kontakt.

Przypominam tylko wybrane informacje o Jego, przede wszystkim zawodowej, aktywności i chyba przyszło nam za wcześnie żegnać Go, naszego Przyjaciela, Kolegę, Szefa w wielu strukturach organizacyjnych, w których mogliśmy mu towarzyszyć… Zapamiętajmy Go takim, jakim był także: pogodnym, życzliwym, inspirującym, pomocnym…Cześć Jego Pamięci!

Janusz Korzeń